Reis naar de Bang & Olufsen fabrieken in Denemarken
Al drie keer heeft Beofriends een reis voor de leden georganiseerd naar de Bang & Olufsen fabrieken in Denemarken.



Reisverslag; De Bang & Olufsen fabrieken Denemarken oktober 1998.



Tja, we zijn er inmiddels aan gewend dat velen naar hun voorhoofd wijzen als je zegt een nieuw en peperduur Bang & Olufsen apparaat te hebben aangeschaft. Als je dan ook nog zegt lid te zijn van de Beofriends, een "cluppie" van ongeveer 100 leden door het land verspreid, die het merk een warm hart toedragen, neemt het ongeloof nog meer toe. Als klap op de vuurpijl deel je dan ook nog mede dat er daarvan ook nog eens 37 heen en weer rijden naar Denemarken om daar de fabriek te gaan bekijken.

Met een slaperig hoofd werd ik op zondagochtend opgehaald door de fam. Jansen bij de afslag Assen Noord. Mijn laatste nachtdienst zat er net op dus van de heenreis heb ik op de tussenstops na, niet veel meegekregen. Aangekomen in onze uitvalsbasis Humlum bleken we met slechts 4 personen toch een prachtig onderkomen te hebben. Hejbenvej 136.

Martijn, de technicus in ons midden stelde al met een lachend gezicht voor de dopsleutelset mee naar binnen te nemen voor enig audio en tv onderzoek. Maar omdat de overigen liever naar een functionerende tv wilden kijken, dan één die uit elkaar zou liggen, werd hem dit ten strengste verboden.

Of we een beetje teamgeest hadden, kon in korte tijd meteen 2 keer op de proef gesteld worden. De eerste opdracht was 'zoek de sleutel van de voordeur'. Die werd na enige tijd gevonden (ik weet al niet meer waar).

De tweede opdracht was 'zoek de hoofdschakelaar'. Deze schakelaar, die ons de toegang tot licht maar vooral warmte (want wat was het koud daarbinnen) zou leiden; bleek zich goed verstopt te hebben. Met een aantal opgescharrelde en ontstoken kaarsen werd de hoofdschakelaar uiteindelijk gevonden en konden we spoedig aanvangen met de aan ons gepresenteerde soep en salade.

Een van de eerste gespreksonderwerpen die avond was wel de tv. De lompheid van dit apparaat deed vermoeden, dat het net zo goed een televisiekast zou kunnen zijn in plaats van een tv. De aan/uit schakelaar was al lang kapot en met een stuk tape afgeplakt. Zijn vervanger was een schakelaartje die ik ook van mijn bureaulamp ken en uiteraard bij de Gamma verkrijgbaar is.

Maar goed hij deed het en al gauw flitsten de helden van Cartoon Network over het beeldscherm. Martijn en ondergetekende konden tekenfilms kijken tot de ogen ook vierkant stonden, maar de Jansentjes waren op dat gebied toch wat sneller verzadigd.

Aangezien er tijdens het zappen ook niet een 'voor ieder wat wils' programma bleek te vinden kwamen we toch weer bij de tekenfilms uit.

Voor de helft van de bewonerspopulatie van Hejbenveij 136 bleek de redding dus nabij, toen onze technicus de volgende morgen beteuterd meedeelde dat de tv het niet meer deed. We schoven de tv aan de kant met de gedachte dat deze oude bak beter meteen in de container kon. Wat er voor energiestralen in ons huis zaten weten we niet, maar enige tijd later begon de tv het weer spontaan te doen.

Onze technicus stond dus een beetje voor joker, maar deze pijn trok ook snel weer weg toen bleek dat de tv nog op Cartoon Network afgestemd was.




 

Beofriends © 2005

Nog maar net van al dat gedoe bekomen, kregen we bezoek. Zes naburige Beofriends kwamen vrolijk binnen stappen, ploften heerlijk in de stoel, kregen koffie aangeboden tot ineens opgemerkt werd 'Vinden jullie het trouwens goed dat we langskomen?"Als dat nog geen humor is! Weldra werden we al door de voorzitter c.q. reisleider gesommeerd de karavaan richting Struer te laten vertrekken.

Over die dag zal ik me verder niet uitweiden, omdat iemand anders dat waarschijnlijk wel zal doen.

Die avond werd natuurlijk nagebabbeld over de belevenissen van die dag. En de tv? Die deed het nog. Er werd veel gezapt om iets te vinden wat iedereen schikte. (Waarom hebben we dat ding eigenlijk niet gewoon uitgezet?) Dat zappen moest zittend voor het toestel omdat een afstandsbediening natuurlijk niet te bekennen was. Maar na diverse pogingen brachten toch uiteindelijk Tom en Jerry ons het broodnodige vermaak. Het kanaal waarop zij te zien waren zal u inmiddels bekend zijn. Niet dat deze avond geheel in het teken van de tv stond. Zo trok ieder zijn eigen moppentrommel ook eens flink los waardoor gezelligheid (en meligheid) meer en meer toenam.

Toen die avond door iedereen de warme wol werd opgezocht, deden we wel eerst de energieslorpende elektrische verwarmingen op een laag pitje. Dat hadden we de eerste nacht namelijk niet gedaan om de koude snel uit het huis te verdrijven. Nou dat hebben we geweten. Wat was het warm de volgende morgen!!

De derde dag na het museumbezoek in Struer wat rondgetoerd langs Bang & Olufsen dealers (vast niet de enige geweest). Resultaat, weinig tot geen 2de hands en de Beocenter 9000 die we op onze weg tegenkwamen, mocht volgens de verkoper nog 8000 Dk opbrengen. Volgens de beste man kon hij er nog wel 10.000 Dk voor krijgen. Tja, vraag het dan ook!

Goed, de laatste avond in "ons huis" was er niet minder gezellig om. De lachspieren werden weer op de proef gesteld met een Franse komedie die de stortvloed aan tekenfilms even doorbrak. Toch maar wat vroeger naar bed gegaan dan de twee avonden daarvoor, aangezien ons de volgende morgen toch een lange terugreis te wachten stond.

De terugreis verliep voorspoedig, maar het venijn zat hem in de staart. Welke Van der Valk moesten we nu hebben?

Gelukkig waren we niet de enigen die dit probleem hadden. Het slotdiner was uitstekend en ik was waarschijnlijk als eerste thuis van de hele club, aangezien mijn huis slechts 23 km van Groningen verwijderd is.

Rest mij nog chauffeur Jansen en navigator Jansen te danken voor de gastvrijheid in hun auto.

O ja, nog even dit. Mijn vrouw was natuurlijk ontzettend 'blij'met die grooooote Bang & Olufsen poster die ik in het museum te Struer had aangeschaft. Over de plek die het mijns inziens in huis moet krijgen wordt nog volop gediscussieerd. Wordt vervolgd…….

Ronald de Geeter.